York City Walls Walk

 

York heeft het grootste deel van zijn 13e-eeuwse stadsmuren nog, en van 8 uur 's ochtends tot zonsondergang kun je erop wandelen. Een rondje York op die manier is 3,4 km, volgens de website van de Friends of York Walls (er zijn een paar stukjes die je op de grond moet overbruggen).

Voor mij begon de wandeling om half 9 's ochtends bij de Walmgate Bar, de poort die het dichtst bij mijn accomodatie was. Ik besloot met de klok mee te lopen, zodat ik het eerste deel niet tegen de zon in keek.

 Al na een paar minuten kwam ik bij de Fishergate Bar, waar ik even moest afdalen en aan de andere kant van de weg weer naar boven kon.

 Hierna had ik een mooi uitzicht op York buiten de stadsmuren:

 Vervolgens kwam ik bij de Fishergate Postern Tower:

 Hier moest ik weer afdalen, de rivier Foss oversteken en een stuk lopen, waarbij ik langs Clifford's Tower kwam. Dit is de donjon (versterkte toren) van wat ooit York Castle was.

 Hierna moest ik nog een rivier oversteken, de Ouse. York is gevestigd op de plek waar de twee rivieren samenkomen. Bij Baile Hill kon ik de muur weer op.

 

Vervolgens kwam ik bij Micklegate Bar, waar je doorheen kunt lopen:

 

Een stukje verderop zag ik de enige street art die ik in York gespot heb: 

En het station waar ik de dag tevoren aangekomen was:

 Hotel The Grand, gevestigd in het voormalig hoofdkantoor van de North Eastern Railway uit 1906, en in de verte York Minster: 

 Even later moest ik weer afdalen van de muur om wederom de rivier Ouse over te steken. Daarna kwam ik bij de Multangular Tower, de resten van een Romeinse verdedigingstoren.

 Bij Bootham Bar kon ik de muur weer op:

En daarna begon het mooiste stukje van de wandeling, langs York Minster: 

Toen het laatste deel van de wandeling, langs de Monk Bar, een stuk over de grond, en weer over de muur terug naar Walmgate Bar, waar ik begonnen was.

 In Walmgate Bar is een café, en dat kwam goed uit, want ik was wel toe aan koffie!

 

Ik dronk mijn welverdiende koffie op het terras:

Dat was een prachtige wandeling, die ik absoluut aan zou raden aan iedereen die York bezoekt. Inclusief het lopen van en naar mijn accomodatie kwam ik op ruim 6 km.

York

 

Op 6 juli kwam ik aan in York en het eerste wat ik daar deed (nadat ik mijn koffertje op het station in bewaring had gegeven) was de York Minster bezoeken. Na de Dom van Keulen is het de grootste gothische kathedraal van Noord-Europa. De bouw van de huidige kathedraal begon in 1220, daarvoor stond op deze plek een Romeins fort en later een Normandische kerk. Resten van deze gebouwen zijn in de catacomben te zien.

 In deze prachtige kathedraal is veel meer te zien dan ik hier kan tonen, dus ik heb een serie foto's op het fotoblog geplaatst. Hier alleen een paar bijzondere zaken, zoals de astronomische klok die in 1955 werd geinstalleerd als gedenkteken voor de omgekomen piloten die in de Tweede Wereldoorlog vanaf vliegbases in Noord-Engeland vlogen.

 

En de Doomstone, een restant van de Normandische kerk dat het Laatste Oordeel afbeeldt:

 Dit is de Hindley Clock uit 1750. Elk kwartier slaan deze twee geharnaste mannetjes met hun hellebaarden op de buisvormige gongs.

 Tenslotte de Semaphore Saints, een kunstwerk uit 2004. Deze figuren zonder hoofd, aan beide kanten van de ingang, beelden de woorden Christ is here uit.

Natuurlijk zijn er ook heel veel prachtige glas-in-loodramen. Tot mijn grote spijt werd het roosvenster gerestaureerd en was het niet zichtbaar.

 In de straatjes rondom de kathedraal waren vanoudsher printers en boekverkopers gevestigd, en er zitten nog steeds veel boekwinkeltjes.

 In dit charmante winkeltje heb je vanaf de bovenverdieping een mooi uitzicht op de achterkant van de oude huizen:

 Op de hoek van de straat vind je een beeld van Minerva, godin van de wijsheid, met een stapel boeken en een uil naast zich. Het werd geplaatst in 1801, als uithangbord voor de boekwinkel die toen in dit pand zat.

 Als je verder de oude binnenstad inloopt kom je bij The Shambles, een middeleeuws straatje dat naar verluidt model heeft gestaan voor Diagon Alley (Wegisweg) in de Harry Potter serie (J.K. Rowling ontkent dit, maar misschien vormde het wel de inspiratie voor de makers van de films).

 

Ook de rest van de oude binnenstad is bijzonder fotogeniek:

Na een paar uur dwalen door deze prachtige stad heb ik mijn koffer opgehaald en de bus genomen naar mijn kamer. Accomodatie is duur in York, dat erg veel toeristen aantrekt, maar ik had een studentenhuisvestingcomplex gevonden waar ik als student een kamer kon boeken voor twee nachten.

 

Daar aangekomen zag ik een email met het eindcijfer voor mijn scriptie: een 8! Genoeg om cum laude af te studeren, hoera! Dat vierde ik met een pizza en een blikje gin-tonic ;-).

 De volgende ochtend ging ik vroeg de deur uit om een rondje te wandelen over de oude stadsmuren van York. Hierover zal ik een aparte blogpost schrijven, want dit was een prachtige wandeling; een van de hoogtepunten van mijn vakantie, en ik heb heel veel foto's gemaakt!

 's Middags heb ik het Jorvik Viking Centre bezocht, een archeologisch museum waar je in een gondel een Efteling-achtige rit maakt door een nagebouwd Vikingdorp, gebaseerd op vondsten uit de Vikingtijd die gedaan zijn in York.

 Vervolgens kun je die vondsten bekijken in het museumgedeelte, en vragen stellen aan vrijwilligers in Vikingoutfits. Leuk.

 Hierna ben ik thee gaan drinken bij Bettys Café Tea Rooms in St. Helen's Square, een iconisch café uit 1936. Het interieur is gebaseerd op dat van het stoomschip Queen Mary, dat van 1936 tot 1967 tussen Southampton en New York voer.

Ik had mazzel, want ik kon zo naar binnen lopen. Toen ik wegging stond er een lange rij buiten!

 Ik had 's avonds eigenlijk nog eeen ghost tour willen doen, zoals verschillende mensen mij hadden aangeraden, maar mijn Achillespees vond dat geen goed idee. Dus ik ben op mijn kamer gebleven en heb mijn voeten wat rust gegeven. De volgende dag reisde ik verder, naar Scarborough. Daarover meer in een volgende blogpost...