Van dinsdag 30 juni tot zaterdag 4 juli was ik in Leeds, voor het congres van de Society for the Social History of Medicine. Ik had een kamer geboekt in Hinsley Hall, een pastoraal centrum annex hotel in de wijk Headingley, vlakbij de University of Leeds waar het congres gehouden werd.
Mijn praatje over de VOC chirurgijns was direct de volgende ochtend. Het ging heel goed, en er kwamen veel leuke reacties van mensen die zich ook met maritieme gezondheidszorg bezig houden.
Het congres was verder ook erg interessant. Het ging door tot en met vrijdagochtend, ik heb veel boeiende sessies bezocht. Die waren allemaal in verschillende gebouwen op het terrein van de universiteit. Er is een mooie mix van oud en nieuw op de campus:
Er zijn op de campus ook verschillende kunstwerken te vinden. Er is zelfs een public art trail die ik geprobeerd heb te volgen, maar die was zo slecht aangegeven dat dat niet lukte. Maar een aantal kunstwerken ben ik in de loop van de dagen wel tegengekomen:
Dit is Levitating Figure, gemaakt door Quentin Bell (1910-1996). Het staat ook bekend als The Dreamer. Het fungeert blijkbaar als een soort gedenkplaats, want er lagen altijd bossen bloemen naast.
En dit is Sign for Art (Stelae 2014), gemaakt door Keith Wilson. Het verwijst naar het gebaar voor 'kunst' in British Sign Language. In de wandelgangen wordt het ook wel The Squiggle of The Wavy Bacon genoemd!
Dit is de Converse Column, gemaakt door Liliane Lijn. Het is een 'gedichtenmachine'; twee cilinders met teksten (afkomstig van studenten en werknemers van de universiteit) draaien tegen elkaar in en creëren zo nieuwe 'gedichten'.
En dit is Dual Form, gemaakt door de bekende Engelse beeldhouwer Barbara Hepworth (1903-1975). Voor een van mijn kunstgeschiedenisvakken in Australië heb ik haar werk bestudeerd. Ik was daar nogal van onder de indruk en dus heb ik op woensdagmiddag gespijbeld van het congres om naar Wakefield (waar ze vandaan komt, 13 km ten zuiden van Leeds) te gaan en het museum te bezoeken dat aan haar gewijd is; The Hepworth Wakefield. Mijn favoriete werk daar was Spring uit 1966:
Op het station in Wakefield zag ik deze leuke muurschildering:
In Leeds zelf was ook veel street art te vinden, vooral in de vorm van beschilderde 'electric boxes.' Hier een collage:
Op woensdagavond nodigde een collega mij uit om mee te gaan naar een openlucht uitvoering van Romeo and Juliet, in Kirkstall Abbey, de ruine van een 12e-eeuwse abdij. Dat was erg leuk om mee te maken:
Om van Hinsley Hall naar de universiteit te komen liep ik elke dag door Woodhouse Moor park. Daar staat een standbeeld van de hertog van Wellington, en de laarzen van het beeld zijn rood geschilderd. Dat vond ik wel grappig - het is een verwijzing naar de Engelse naam voor rubberlaarzen: Wellington boots of wellies (naar hem vernoemd).
In dat park was ook de Woodhouse Moor parkrun op zaterdag, die ik natuurlijk gedaan heb!
Na de parkrun reisde ik door naar Keighley, om te beginnen aan een week vakantie in Yorkshire. Daarover meer in de volgende blog post. Op de laatste dag van mijn vakantie, zondag 12 juli, was ik even weer terug in Leeds (op doorreis van Whitby naar het vliegveld Leeds-Bradford) en had een paar uur tijd voor ik naar het vliegveld moest. Ik heb toen de Leeds Art Gallery bekeken, waar ze mooie kunstwerken hebben, maar het gebouw zelf is ook heel fraai!
Het museumcafé is gevestigd in de prachtige Tiled Hall, en het trappenhuis is bijzonder kleurrijk:
Ik had geen hoge verwachtigen van Leeds, maar het bleek een levendige, groene stad te zijn met een mooie combinatie van oude en nieuwe gebouwen. Hier tenslotte nog een paar foto's:






















.jpg)




Geen opmerkingen:
Een reactie posten