Jachthuis Sint Hubertus

 Afgelopen weekend was ik op de Veluwe met Greet. Na een heerlijk dagje sauna op zaterdag gingen we op zondag naar het Nationaal Park de Hoge Veluwe, voor een rondleiding in het Jachthuis Sint Hubertus.  Dit jachthuis is tussen 1915 en 1920 gebouwd in opdracht van het echtpaar Kröller-Müller. Het is ontworpen door de architect Hendrikus Petrus Berlage als een zogenaamd Gesamtkunstwerk: de inrichting van het huis, tot en met de lampen en de vloertegels, is onderdeel van het ontwerp.

Na binnenkomst in de hal valt direct het glas-in-loodraam met de afbeelding van Sint Hubertus op (net als in Jachtslot Mookerheide)

 In de hal straat ook dit beeld van Joseph Mendes da Costa, genaamd Harpij. 

De eetkamer:

 Het plafond van de rookkamer:

 Beeld Havik van Jan Altorf:

De theekamer, en de tegelkachel in die ruimte:

De zitkamer van Helene Kröller-Müller:

 

En tenslotte nogmaals Sint Hubertus en het hert, in de buitenmuur:

 Op de bouwtekening van het jachthuis kun je goed zien dat het de vorm van een hertengewei heeft:

 Een fascinerend gebouw!

Radio Kootwijk

 

Na onze heidewandeling in de omgeving van Radio Kootwijk in mei wilden Greet en ik dit bijzondere gebouw graag eens van binnen bekijken. Dus gaven we ons op voor een rondleiding en stonden we afgelopen zondag om 11 uur klaar bij de portiersloge.

 De enthousiaste en zeer onderhoudende gids nam ons eerst mee naar de watertoren, waar koelwater voor het zendstation werd opgeslagen.

 

Daarna liepen we langs het pomphuisje...

 en langs het eindpunt van de voormalige spoorlijn naar het bijgebouw, waar we koffie kregen en een film over Radio Kootwijk bekeken. Vervolgens liepen we een rondje om het hoofdgebouw en werden we gewezen op de adelaar die aan de achterkant in het beton verwerkt is. 

Na de oorlog was deze in verband met de associatie met Nazi-Duitsland nog bijna verwijderd, maar uiteindelijk is toch besloten om dit niet te doen.

De twee gestalten die in de voorgevel uitgehouwen zijn stellen een Europese en een Aziatische vrouw voor die luisteren naar de radiogolven.

Het siersmeedwerk bij de ingang is erg mooi: 

 Binnenin het gebouw zijn op de begane gebouw vergaderkamers, die je kunt huren. Deze zijn in art deco stijl ingericht - prachtig behangetje, toch? De lamp is gemaakt van een onderdeel van de originele zendapparatuur.

 Het trappenhuis is ook erg fraai, al zijn de horizontale leuningen niet echt praktisch.

 De grote ruimte boven waar vroeger de zendapparatuur stond (nu een evenementenlokatie) is schitterend!

 

Nog een verdieping hoger is in de betegelde vloer een golfpatroon te onderscheiden. Op de foto is dit helaas niet te zien.

Het tegelpatroon laat de letter L (van Luthman, de architect) zien. Er zit één fout in (die bewust gemaakt zou zijn, want alleen God maakt geen fouten) - als je goed kijkt zie je die in deze foto's!

 Je hebt vanaf het balkon een prachtig uitzicht over de omgeving:

 Na de rondleiding hebben wij nog een korte wandeling over de hei gemaakt. Luthman was bij het ontwerpen van het zendstation geinspireerd door de Egyptische sfinxen, en als je het gebouw vanaf deze kant benadert is dat goed te zien!

Heidewandeling Hoog Buurlo en Radio Kootwijk

 

Greet en ik waren vorig weekend op de Veluwe. Na een heerlijk dagje relaxen in de sauna (Veluwse Bron in Emst, een aanrader!) hebben we op zondag een flinke wandeling gemaakt.

 Deze Heidewandeling van Staatsbosbeheer is 12,5 km lang en wordt aangegeven door rode paaltjes. 

 De wandeling begint bij de Schaapskooi Hoog Buurlo. Vanwege de aanwezigheid van wolven op de Veluwe zijn er permanent twee 'kuddebeschermingshonden' bij de schapen; Karpatische herdershonden uit Roemenië. We zagen er een lopen, heel in de verte.

 Hoog Buurlo is een gehucht met twee voormalige boerderijen en prachtige bomen:

 Na een tijdje wandelen door mooie beukenlanen kwamen we op de Hoog Buurlose Heide. In de verte zagen we het hoofdgebouw (Gebouw A) van Radio Kootwijk opdoemen. Het wordt ook wel de Veluwse Kathedraal genoemd, en je begrijpt direct hoe die bijnaam ontstaan is.

 De wandeling leidt je in een grote bocht om het gebouw heen, en uiteindelijk kom je uit aan de achterkant:

De 'kathedraal' werd gebouwd tussen 1918 en 1923 in art deco stijl en is geheel gemaakt van gewapend beton (het was het eerste grote betonnen gebouw in Nederland). De architect was Julius Luthman, die zich onder andere liet inspireren door Egyptische mythologie. Het doel van het gebouw was om radioverkeer met de toenmalige kolonie Nederlands-Indië mogelijk te maken. Daar stond al een zendstation in Malabar, nabij Bandoeng. De verbinding werd op 7 januari 1929 officieel geopend door koningin-moeder Emma met de woorden "Hallo Bandoeng, hoort u mij?" (meer hierover kun je lezen op de site van Staatsbosbeheer).

 

Om het gebouw van binnen te bekijken moet je je opgeven voor een rondleiding en dat hadden wij niet gedaan. Wel hebben we geluncht bij een café in een van de bijgebouwen:

 Daar was ook een kleine tentoonstelling over de geschiedenis van Radio Kootwijk. Van 1923 tot 1998 was het in gebruik als zendstation - na 1974 alleen nog voor lucht- en scheepvaartverkeer.

 Na de lunch liepen we verder, langs de watertoren (ook ontworpen door Luthman) die koelwater voor het zendstation bevatte.

 

Het dorp Radio Kootwijk werd gebouwd voor de werknemers van het zendstation:

 Het laatste deel van de wandeling, over de heide:

Een prachtige wandeling! Ik hoop nog een keer terug te gaan voor een rondleiding door het zendstation.

 ;-)