Whitby ligt 32 km ten noorden van Scarborough. Ik nam de bus (er is geen treinverbinding meer tussen deze twee plaatsen), die er een uur over doet en slechts 3 pond kost. Ik zat bovenin en had een prachtig uitzicht op het mooie landschap - helaas was het raam erg vies...
Na aankomst in Whitby wandelde ik door het schilderachtige plaatsje met mijn koffertje naar de jeugdherberg, waar ik een eenpersoonskamer had geboekt.
De jeugdherberg ligt op een prachtig plekje, naast Whitby Abbey, bovenaan de trap met 199 treden!
Boven kom je eerst bij St Mary's Church, een kerkje uit de 12e eeuw:
Ik kon mijn koffertje achterlaten in de jeugdherberg, maar nog niet in mijn kamer, dus ik daalde weer af om Whitby te bekijken. Onderaan de trap zijn prachtige oude straatjes met natuurlijk veel winkeltjes gericht op toeristen. Ik zag met name veel juweliers: in de buurt van Whitby wordt git (Engels: jet) gevonden, waar sieraden van worden gemaakt. Vooral in de 19e eeuw was dit heel populair, doordat koningin Victoria het veel droeg bij haar rouwkleding na de dood van prins Albert. In de 20e eeuw nam de populariteit af, maar nu maakt het een comeback. Het past namelijk ook goed bij de gothic stijl, en Whitby is erg populair bij goths, omdat het boek Dracula van Bram Stoker deels in Whitby speelt (Stoker kreeg het idee voor de roman toen hij op vakantie was in Whitby).
Er zijn ook veel pubs en fish & chips shops in Whitby!
Volgens mijn gids zouden ze hier, bij het Magpie Café, de beste fish & chips hebben. Er stond zo'n lange rij toen ik wat wou gaan eten dat ik maar ergens anders heen ben gegaan (en dat was ook prima).
Ik vond deze beelden erg leuk - ze staan op verschillende plekken in Whitby:
De Abbey duikt af en toe onverwachts op in het straatbeeld:
De brug over de Esk is ook erg mooi:
Aan het eind van de middag ben ik weer naar boven gelopen. Op de trap met 199 treden zie je af en toe deze constructies:
Dat zijn geen bankjes voor toeristen die even moeten uitrusten (hoewel ze daar wel voor gebruikt worden natuurlijk), maar waren de plekken waar de dragers de doodskisten even konden neerzetten als ze die naar het kerkhof bovenaan de trap droegen!
Mijn kamertje in de jeugdherberg was heel klein, op de tweede verdieping, met een mooi uitzicht over Whitby:
Het is het rechter raampje:
Bij de jeugdherberg is een café waar ik 's avonds in de tuin genoot van een glas wijn:
De jeugdherberg zelf is gevestigd in een 17e-eeuws herenhuis dat ooit van de Cholmeley familie was. Het heeft een prachtige tuin.
Vanuit de tuin heb je een schitterend uitzicht op de Abbey, de ruine van een Benedicter abdij uit de 7e eeuw.
Ik wou op tijd naar bed gaan, want moest de volgende ochtend vroeg op voor de parkrun. Maar toen ik uit mijn raampje de zon zag ondergaan boven de zee moest ik natuurlijk nog even naar buiten om foto's te maken.
De volgende ochtend om kwart over acht vertrok ik om naar The Cinder Track parkrun te gaan, ongeveer 2,5 km lopen vanaf de jeugdherberg. Het was een mooie ochtend:
The Cinder Track is de oude spoorlijn tussen Whitby en Scarborough, nu een wandel- en fietsroute.
De parkrun volgt een deel van dit pad, met prachtige uitzichten over de wijde omgeving.
Na de parkrun wandelde ik terug naar de jeugdherberg. Ik had 's middags de Abbey willen bekijken, maar was zo moe dat ik in slaap viel en pas wakker werd toen het alweer gesloten was! Het was duidelijk tijd om naar huis te gaan. Dat was gelukkig ook het plan voor de volgende dag. Na een ontbijt in de jeugdherberg begon ik aan de thuisreis.
Met de bus van Whitby naar Scarborough, trein van Scarborough naar Leeds, bus van Leeds naar het vliegveld Leeds-Bradford, vliegtuig naar Schiphol, trein van Schiphol naar Nijmegen en tenslotte met de bus van het station naar huis... Om half elf 's avonds was ik eindelijk thuis. Het was een lange reis, maar een heerlijke vakantie. Als herinnering heb ik een mooie poster opgehangen!
.jpg)
