Ik had geen zin om met Oud & Nieuw alleen thuis te zitten, dus boekte een last-minute deal voor een hotelletje in een oud stadje waar ik nog nooit was geweest: Vlissingen!
Ik kwam daar op Oudejaarsavond om een uur of vijf aan, haalde wat lekkere dingen bij de Albert Heijn en ben de rest van de avond mijn hotelkamer niet meer uitgeweest. Ik hou niet van vuurwerk.
De volgende ochtend had ik daarom erg veel zin om Vlissingen te gaan bekijken. Mijn hotel was dichtbij zee, naast de watertoren.
Ik liep naar de Boulevard en besloot daar richting het oude centrum te gaan, zodat ik de koude, harde wind in de rug had.
Ondanks de kou was ik niet de enige wandelaar, en ik zag zelfs iemand een duik nemen in de Westerschelde. Brrr... Ik liep langs de Gevangentoren (gebouwd in 1491 als onderdeel van de Westpoort).
En langs het beeld van Frans Naerebout, een dappere loods die in 1779 tientallen opvarenden van een gestrand VOC-schip redde toen het officiele VOC-reddingsvaartuig weigerde uit te varen vanwege de barre weersomstandigheden.
Ik zag ook Michiel de Ruyter (nou ja, zijn standbeeld dan) - die is in Vlissingen geboren in 1607. Dit zou niet de laatste keer zijn dat ik hem tegenkwam...
Ik wou de Stadswandeling Vlissingen van de ANWB doen, maar had het na mijn wandeling langs de zee zo koud dat ik bij de eerste horeca-gelegenheid die ik tegenkwam die geopend was naar binnen ben gevlucht om koffie te drinken en op te warmen. Daarna was ik klaar voor de wandeling. Die begon bij het Maritiem MuZEEum Zeeland (dat ik graag wou bezoeken, maar natuurlijk gesloten was op Nieuwjaarsdag) aan de Nieuwedijk.
De wandeling leidde mij langs het Beeldenhuis aan de Hendrikstraat, rond 1727 gebouwd in opdracht van een Vlissinger die rijk was geworden in Oost-Indië (en dat wou laten zien).
Vervolgens kwam ik langs het Dok van Perry, het oudste droogdok van Nederland.
En langs het geboortehuis van Michiel de Ruyter (links).
Tijdens het wandelen door de stad zag ik nog allerlei andere interessante zaken, zoals deze hoogwater markeringen.
Deze prachtige huisjes:
Een mooie muurschildering gemaakt door Stefan Thelen (hier kun je er meer over lezen).
En een van het oude stadhuis, ook van Stefan Thelen.
En een portret van Michiel de Ruyter - daar heb je hem weer.
Ik heb geluncht op mijn hotelkamer en ben daarna naar het Badstrand gewandeld, waar om 2 uur 's middags de officiele Nieuwjaarsduik gehouden werd. In veel plaatsen in Nederland was die afgelast, maar hier niet, en daar was men erg trots op!
Leuk om te zien. Daarna ben ik over de boulevard naar het noordwesten gelopen en stuitte ik op dit beeld van Maayken Jans Evertsen (1573-1647), gemaakt door beeldhouwer Jan Haas. Het staat symbool voor de vrouwen in de vroegmoderne tijd die aan wal alles draaiende hielden terwijl hun mannen op zee waren.
Vrolijk gekleurde huizen aan de Boulevard:
En aan het eind deze prachtige villa, het Wooldhuis, in de jaren dertig gebouwd voor de toenmalige burgemeester.
Ik liep verder en kwam bij het windorgel op het Nollehoofd. Helaas is de 'muziek' op het filmpje dat ik ervan maakte niet goed te horen.
En weer verder naar het noorden, over het strand en door de duinen.
Bij een strandtent warmde ik op met thee en heerlijke erwtensoep.
Daarna wandelde ik terug naar Vlissingen.
Op de Boulevard zag ik dit grappige beeld dat ik eerder gemist had - Man met sigaret van Herman Bisschop, uit de serie Mens, Weer en Wind.
De zon ging onder in de Westerschelde:
Hotel De Zeevaartschool was prachtig verlicht:
Voor het hotel staat een beeld van een student van de Zeevaartschool (ook van Jan Haas), geplaatst in 1990 ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de school (de opleiding tot Maritiem Officier is nu onderdeel van de HZ University of Applied Sciences en elders in Vlissingen gehuisvest).
De watertoren stond er ook prachtig bij in het avondlicht.
De volgende dag was het wederom koud, maar ook heerlijk zonnig. Ik liep via de Boulevard naar de Spuistraat om de Belgische Loodshuizen te bekijken; vier art nouveau panden die in 1910 zijn gebouwd in opdracht van de Belgische loodsen. Ze heten Villa Louise, Villa Maria, Villa Blanche en Villa Yvonne, genoemd naar de dochters van de loodsen.
Hierna liep ik door naar het Bellamypark, dat geen park (meer) is, maar een plein op de plek van een voormalige getijdenhaven.
Op het plein staat het beeld Dichter in het park, gemaakt door Berry Holslag. Het beeldt de dichter Jacobus Bellamy uit, waar het plein/park naar genoemd is.
Na een heerlijk ontbijt bij koffiebar Marcus (een aanrader als je nog eens in Vlissingen komt) ben ik naar het Maritiem MuZEEum gegaan. Ze hebben hier veel voorwerpen die afkomstig zijn uit twee VOC-schepen die vergaan zijn; 't Vliegend Hert in 1729 vlakbij Vlissingen en de Rooswijk in 1740 voor de kust van Kent. Zoals dit mosterdpotje met de lepel er nog in, uit de Rooswijk:
(Het wrak van de Rooswijk is pas in 2004 ontdekt. In 2017-18 is er een bergingsoperatie geweest waarbij zoveel mogelijk voorwerpen uit het wrak zijn gehaald. Hier is een interessant boek over geschreven, Rooswijk 1740, dat ik onlangs gelezen had)
Er zijn ook verschillende voorwerpen die door scheepschirurgijns gebruikt werden. Ik heb de afgelopen maanden de onderzoeksstage voor mijn Research Master gedaan bij het Huygens Instituut in Amsterdam, en heb daarvoor een aantal chirurgijnsjournaals bestudeerd. Dus het was erg leuk om deze voorwerpen nu in het echt te zien :-)
Natuurlijk is er in het museum ook veel aandacht voor Michiel de Ruyter. Hij vertelt zelf zijn verhaal:
Het museum is gevestigd in het Lampsinshuis, het voormalige woonhuis van de rijke redersfamilie Lampsins. Je kunt vanuit het torentje het dak op, waar je een prachtig uitzicht over de stad hebt (was wel erg koud!).
Vlak naast het museum is de plek waar ooit het geboortehuis van de schrijfster Betje Wolff stond. Op het huis dat daar nu staat is een leuk kunstwerk aangebracht (ook van Jan Haas) dat verwijst naar de briefvorm waarin zij haar romans schreef.
Ik ben via de Vissershaven, de Oranjedijk en Uncle Beach naar het station gelopen.
Onderweg kwam ik ook nog deze mooie muurschildering van Joram Roukes tegen:
Grappig, zo'n groot schip achter die huizen:
Het was bijzonder om in het zonnige Vlissingen in de trein te stappen en een half uurtje later uit het raam te kijken en dit te zien!
